Tabulaturo estas en la muziko nomo por prenoskriboj por specifa muzikilo kontraŭe al la kutima notacio prezentanta tonalton kaj -daŭron.
Komence de la 14-a jarcento oni inventis tabulaturojn por kunskribi („entabulaturigi“) plurajn voĉojn de polifonia voĉkanta muziko por instrumento. En la muziko de okcidenta Eŭropo oni uzis dum la malfrua mezepoko, dum la renesanco kaj dum la baroko diferencajn formojn de tabulaturoj por kordinstrumentoj kiel liuto, vihuelo, gambovjolo kaj harpo samkiel por klavariloj kiel orgeno, klaviceno kaj virginalo verwendet.
Tabulaturoj estas instrumentspecifaj, do nur uzebla sur la instrumento, por kiu ĝi estas skribita: orgentabulaturon oni ne simple povas ludi per liuto (kaj reciproke). Tio validas precipa por tabulaturoj por unu liutinstrumento kun tio de alia, kiuj distingiĝas unu de la alia pro siaj diferencaj kordonombroj kaj agordoj.
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search